Het leven zit vol met waardevolle lessen voor degenen die iets willen leren. Nu dat ik zo langzaam meebeweeg met de energie van de herfst kijk ik al een beetje terug naar wat ik allemaal heb ervaren dit jaar. Al een tijdje had ik het idee om zelfstandig systemische workshops te organiseren. Op 31 januari heb ik een opstellingen middag gepland. Er kwam één persoon op af. Qua aantal geen succes maar we hebben er met zijn tweeën wel een hele fijne 1 op 1 sessie aan overgehouden. Terugkijkend hiernaar realiseer ik me een aantal dingen.
Ten eerste was het in de winter niet de juiste timing voor mij om iets nieuws te beginnen. De energie was er simpelweg niet naar. Ik was op dat moment niet zo goed in het aanvoelen ervan. Dit heb ik geleerd uit het boek van Jaap Voigt (Leven en werken in de ritme van de seizoenen). Ten tweede was mijn promotie niet op orde. Veel meer dan een paar berichten op social media heb ik niet geschreven om het woord te verspreiden. Ten derde, heb ik een ruimte geboekt dat niet helemaal paste. Want er waren daar geen stoelen beschikbaar. Dus ik zat de hele tijd met een sluimerende stress van; ‘als er een groep mensen komt dan moet ik op het laatste moment nog stoelen regelen.’ Ik kan me ook herinneren dat ik een bepaalde angst had; wat als er niemand komt opdagen? En dan was ik met name bezig met het ‘gezichtsverlies’ dat ik daarmee zou lijden.
Hoe dat toen is verlopen paste goed bii de energie dat toen in de onderstroom zat. Het lijkt erop dat ik toen niet bereid was om het nodige ‘werk’ te doen dat wél vereist is om iets te bereiken. Je kan niet achterover leunen en verwachten dat alles wel goed komt. En dat deed ik wel een beetje. Tussen januari en nu is er zoveel gebeurd, daar kan ik een boek over schrijven. Bizar avontuurlijk en life changing! Maar dat verhaal bewaren we voor een ander moment.
Het idee om als systemisch coach aan de slag te gaan is intussen alleen maar gegroeid. Er is iets geshift in mij waardoor de angst is verdwenen en het vertrouwen is gegroeid. Met deze shift ben ik wèl bereid om het nodige te doen en zelfs met plezier. Ik besef nu; dát is dus wat ze bedoelen met ‘in flow’ zijn. Het gaat namelijk vanzelf, ik voel een intrinsieke beweging en dat zet mij in actie, ik bedenk het niet. Het is niet geforceerd en dat is een heel fijn gevoel. Ik heb gevoeld en nagedacht over mijn eigen praktijk, mijn ziel erin gestoken en gedaan wat er voor nodig is. En nu laat ik het los met alle vertrouwen.